داروى مركب چهار (داروى شاخص ديابت، بروستات و تقويت قدرت جنسى)
مرکب 4 دارويى شاخص براى تقويت نيروى جنسى، درمان ديابت و پروستات است. مركب چهار داروى بسيار خوبى است. اكر انسان هيج دارويى جز مركب چهار، داروى پيامبر، داروى شافيه و داروى امام رضا نداشته باشد باز هم مى تواند همه بيمارى ها را با اين چهار دارو درمان كند.
محتویات این محصول بصورت خمیری می باشد.
خواص مرکب 4:
داروی مرکب چهار می تواند برای بیماری های زیر مفید باشد:
- تقويت نيروى جنسى (كثرت جماع)
- گرم كننده كليه ها
- برطرف كننده سردى و باد مفاصل
- درد يهلو و شكم
- باد شكم
- گرفتگى ادرار (پروستات)
- تكرر ادرار
- تپش قلب
- به شماره افتادن نفس (آسم و تنگی نفس)
- دل پیچه
- رودل کردن
- انگل
- روشنى دل
- افزايش اشتها
- درد سينه
- زردى چشم، چهره و يرقان
- عطش فراوان (بيمارى قند)
- چشم درد
ملاحظات:
از مصرف خودسرانه و بدون تجویز پشک یا حکیم خودداری کنید.
روش مصرف:
صبح ناشتا به اندازه دو فندق و شب موقع خواب دو فندق میل شود.
مواد لازم برای ساخت داروی مرکب 4
- إهْلِيلَجَ أسْوَدَ= هليله سياه (6 مثقال)
- إِهْلِلَجَ أَصْفَر = هليله زرد (6 مثقال)
- سَقَمُونِيَاء= سقمونيا (6 مثقال)
- فُلْفُلَ = فلفل سياه (4 مثقال)
- دَار فُلْفُل = فلفل دراز (4 مثقال)
- زَنْجَبيل يابس یابساً – زنجيل خشك (4 مقال)
- نَانْخَواه= زنيان (4 مثقال)
- خَشْخَاشَ أحْمَر = خشخاش قرمز (4 مثقال)
- مِلْحَ هِنْدِيٌّ = نمك هندى (4 مثقال)
- نَارْمُشْكَ= نارمِشك كه كَياهى كمياب شبيه هسته البالو است. (2 مثقال)
- قَاقُلَةَ= هِل (2 مثقال)
- سُنْبُلَ = سنبل الطيب (2 مثقال)
- شَقَاقُلَ = هويج صحرابى يا هويج وحشر (2 مثقال)
- عُودَ الْبَلَسَان = جوب درخت بلسان (2 مثقال)
- حَبَّ الْبَلَسَان = دانه بلسان (2 مثقال)
- سَلِيخَةَ مُقَشَّرَةً= سَليخه يوست كنده (2 مثقال)
- علْك رُومِي – مصطكى (2 منقال)
- عَاقِرْقِرْحَا= عاقِرِ قَرحا (2 مثقال)
- دَارْجِينِىّ = دارچين (2 مثقال)
- فَانِيذْ سِجْزىُّ جَيِّدْ= شكر سجستان (85 مثقال)
- عسل (يك نيم برابر مجموع)
روش ساخت داروی مرکب 4:
- همه مواد فوق غير از سقمونيا را باهم آسياب و الك كرده سپس مخلوط مى كنيم
- سقمونيا را جداگانه آسياب كنيد و نيازى به الك كردن ندارد. آسياب كردن سقمونيا به دليل جسبيدن به آسياب كار سختى است به همين علت بايستى دقت شود.
- 85 مثقال شكر سرخ نى شكر خوب سجّى (در آن زمان بهترين شكر براى سيستان بوده است) كه بايد با حرارت آب شود. در شكر آب ريخته نمى شود پس بايستى دقت شود شكر حرارت زيادى نبيند و خشك شود.
- بعد از آب شدن شكر مواد (محلول پودر شده) آسياب شده را روى آن شكر آب شده میریزیم تا به طور يكدست و يكنواخت تقسيم شود. اكر لحظه اى غفلت شود دارو گله گله مى شود به طورى كه مساوى با هم مخلوط نمى شود به همين دليل بايد سرعت عمل داشت.
- پس از آن بايد يك نيم برابر وزن مجموع عسل را سريع بريزيد جون اگر شكر سفت شود با عسل مخلوط نمى شود. هنكام ريختن عسل محلول از آن حالت سفتى خارج مى شود و حالت خميرى به خود مى گيرد و نرم مى شود. مجموع را خوب با هم مخلوط مى كنيم تا مانند معجون شود. عجين يعنى خميرى كه نه خيلى سفت و نه شل باشد. شكر آب شده حالت پليمرى دارد دور مواد را مى گيرد و سفت مى شود، مواد موجود دو سه برابر دانه هاى شكر مى شود و باعث ماندگارى بالاى مواد مى گردد.
- اين دارو بايد در ظرف شيشه اى يا كوزه سبز نكهدارى شود.
نكات:
- در داروی مركب 2 مقدارى به شكر آب اضافه مى شد؛ اما در مركب چهار نبايد آب اضافه شود؛ بنابراين كار سخت تر است. بايد حرارت مساوى باشد تا همه با هم و به طور يكنواخت آب شوند.
- طبق اين قسمت از روايت ((فَإِذَا احْتَجْتَ إِلَيْهِ فَخُذْ مِنْهُ عَلَى الرِّيقِ مِثْقَالَيْنِ بِمَا شِئْتَ مِنَ الشَّرَابِ» داروى مركب چهار را در هر بيمارى (كهنه ونو) و در هر زمان مى توان با هر (نوشيدنى) جوشانده اى مصرف كرد؛ مثلا با جوشانده مرزنجوش، آويشن، دارچين، زيره يا با شربت امام رضا مصرف شود خوب است. مى توان با آب عسل، آب باران، آب به يا رازيانه نيز استفاده كرد.
- داروى مركب چهار را مى توان به حسب موادى كه در داروى جامع ذكر شده است مصرف كرد.
- براى بيمارى ديابت اگر دو ماه صبح و شب مصرف كنند حتى آنه ايى كه تزريق انسولين دارند به احتمال زياد درمان مى شوند.
- بايستى اين دارو طبق حد و اندازه اى كه در روايت ذكر شده درست شود و نبايد هر بار اين اندازه كم و زياد شود جون اثربخش نمى شود.

دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.